De zwangerschap van mijn mama verliep op een blaasontsteking en een nierbekkenontsteking na voorspoedig. En natuurlijk veroorzaakte ik bij mijn mama in de laatste paar maanden wel wat maagzuurmomentjes bij het slapen gaan, maar verder ging het goed. Ik groeide en bewoog goed. Ik lag veelal met mijn hoofd naar boven en benen naar beneden. Ik lag heerlijk tegen de placenta aan en als mijn mama rondliep, liet ik me zittend vervoeren. Wel zo relaxed! Wel was het enorm schrikken voor mijn papa en mama toen na 20 weken zwangerschap bij het gestructureerd uitgebreid echo-onderzoek bleek, dat ik een hartaandoening heb.

Eerst dachten de kindercardiologen aan het hypoplastisch linkerhartsyndroom, maar bij nader onderzoek van mijn hartje bij 28 weken zwangerschap bleek het niet dat te zijn. Het lijkt er wel op. Het hart is niet goed gebouwd op diverse punten en ik lijk één grote hartkamer (wel met een inkeping tussen linker en rechter kamer) te hebben (de linkerkamer is m.n. bij mij aanwezig). Verder is mijn aorta wat minder ontwikkeld dan bij normale hartjes het geval is, maar mijn longslagader is wel goed ontwikkeld. Na de geboorte moet blijken hoe mijn hartje zich zal gedragen. Een paar dagen na de geboorte gaan normaalgesproken 2 hartklepjes dicht (de foramen ovale en de ductus botalli). Na dat moment moet blijken of er zich vernauwingen op één of meerdere plaatsen in mijn hartje bevinden, of niet. In het geval er geen vernauwingen zijn, hoef ik wellicht maar 1 of 2 keer geopereerd te worden. Er wordt sowieso een bandje om de longslagader geplaatst, zodat het bloed beter stroomt naar/door de aorta, zodat deze zich meer gaat ontwikkelen. In het geval er 1 of meerdere vernauwingen zijn, kan het zijn, dat ik toch 4 of 5 keer geopereerd moet worden om de vernauwingen te verhelpen. Time will tell...

Zie hieronder wat foto’s van mijn mama’s buik tijdens haar zwangerschap van mij!