Helaas is onze lieve, dappere en stoere Max gisterochtend om 11.55 uur overleden in het UMCG te Groningen. Afgelopen maandag kregen we het bericht van de intensivist en kindercardioloog, dat het over het weekend heen heel snel achteruit is gegaan met Max. Dit was m.n. te zien in de bloedwaarden. Hun verwachting was, dat Max in de nacht van maandag op dinsdag eventueel al zou kunnen overlijden. Dit was toch nog een enorme schok voor ons. Wij hebben 's nachts bij Max op de kamer gewaakt.

Uiteindelijk is hij echter pas aan het eind van de volgende ochtend bij ons op schoot - zonder pijn - overleden. Max heeft zelf zijn overlijden ingezet. Hij was op, hij kon niet meer. Het feit dat hij dit zelf heeft bepaald, vinden we heel fijn. We hoefden daardoor gelukkig niet zelf een moment te kiezen om hem te laten overlijden. De hele ochtend waren we verkrampt en misselijk van dit aankomende overlijden. We waren fysiek ziek. We zijn nu heel verdrietig en missen hem enorm.

Ons mannetje Max is gister aan het eind van de middag met ons mee naar huis gekomen. Hij heeft vannacht in zijn eigen bedje geslapen. Momenteel (woensdagochtend 9 februari) is Max echter weer even in het UMCG voor een obductie (weefselstukjes van beide longen wegnemen). Ons is gister na het overlijden van Max gevraagd of we wilden weten of de vaatlek uit de lymfelongvaten aangeboren is door zijn enorme hartafwijking of dat dit een andere oorzaak heeft (bijv. ingezet door zijn trombus die hij in de hals richting het hart had). Voor de artsen is dit nl. nog een raadsel. Zij wilden dit wel graag weten. Met deze obductie en dit onderzoek kunnen de medici in de toekomst andere kinderen beter helpen met dezelfde soort hartaandoening (met evt. ook een vaatlek, die maar niet dicht wil gaan). Wij vinden het een heel mooi idee, dat Max dit nog kan doen voor de wetenschap en toekomstige kindjes, die met soortgelijke problemen op de IC zullen liggen. Rond de middag zal Max weer thuis zijn.

Max zal aanstaande zaterdag 12 februari 2011 om 14.00 uur worden gecremeerd in het crematorium Wâldhôf te Opeinde.

Dag lieve Maxie, wij houden van je lieffie! Alle liefs van Papa, Mama en Marilie! En... weet je nog, dat we hebben afgesproken, dat we elkaar weer gaan zien... en dat als er een hiernamaals is, dat je dan een teken gaat geven... weet je dat nog lieffie! Wel doen hoor! Rust zacht lief klein mannetje van ons! Heel veel kusjes en knuffels van ons allemaal! En Marilie vindt jou nu al een engeltje! Is dat niet prachtig lieverd!