Gisteren (donderdag) is 's ochtends om een uur of 10 de spierverslapper weer stopgezet om opnieuw te kijken hoe het met Max gaat.

Hij heeft nog steeds veel last van vocht wat vastgehouden wordt, ook nog wat achter de longetjes. Hiervoor zou het beter zijn als de spierverslapper niet meer nodig is, dan kan hij door wat te bewegen het vocht beter afvoeren. Rond kwart over 4 hadden wij een gesprek met het medisch team. Max was toen nog niet wakker en bewoog nog niet, dit is niet ongewoon maar we zaten wel in spanning te wachten op een eerste contact met Max.

Het gesprek gaf wel aan dat het nog een lange en spannende weg wordt, er is goede hoop maar er is geen zekerheid. Hij heeft de afgelopen 2 dagen wel een heel klein stapje vooruitgang geboekt. Maar het kost wel veel inspanning van eenieder om dit te bereiken. Het evenwicht waar naar gezocht wordt is heel moeilijk om te vinden. Hij heeft momenteel een wankel evenwicht.

Toen we terugkwamen van dit gesprek deed Max net zijn oogjes open, dit kon op geen beter moment gebeuren. Hij voelde gewoon dat we dit op dat moment nodig hadden. Ons manneke...

Later die avond heeft hij nog lekker om zich heen liggen kijken, zo van 'waar ben ik hier?'. Wel heeft hij de afgelopen nacht nog een paar keer een saturatie-dip gehad maar hij is hier zelf zonder ingrijpen bovenop gekomen.

Super Max, that's the way to go!

Vandaag kijken of hij dit volhoudt.